Walcheren Mountainbike Walhalla …

 

Vandaag stond in de lokale krant en ook op internet: “Walcheren wordt Walhalla voor mountainbikers“. De beelden van mijn afgelopen rit schoten weer over mijn netvlies…. duinpaden, trapafdalingen, zandpaden, bunkertjes…. geweldig! Maar helaas zitten deze stukken allemaal (nog steeds) niet in deze route.

TTF op het Westduin Traject Zeeuwse MTB Route

Maar waarom roepen ze dan zo hard over een Walhalla is de vraag die ik mezelf stel. Als ik aan mountainbiken denk zie ik uitdagende dingen voor mij, niet noodzakelijk om de snelste tijd neer te zetten maar wel om jezelf uit te dagen. In het stuk wat er nu van de route ligt herken ik niets van dat alles. Wat wordt dan door de makers met Walhalla bedoeld? Een route netwerk van deels vlakke singletrack, tussen bomen, natuurvlaktes en een aantal Technical Trail Features bestaande uit tot nu toe een lage brede “North Shore”, een North Shore element met drie verschillende hoogtes, twee kleine trap imitaties en een paar “pump track” achtige heuvels.

Op zich best leuke features zijn, maar verre van Walhalla in mijn ogen. De rest van de route zitten wel leuke stukken tussen, onder andere het gedoogde WaterWinTrail, een technisch stuk met krap bochtenwerk langs en over omgevallen bomen met als kers op de taart zijn rol-of van een pomp huisje, maar deze liggen behoorlijk ver uit elkaar en zijn verbonden via langere stukken asfalt, lange rechte stamp stukken en af en toe een lange modderige geul. Leuk voor de lange afstand mountainbiker die aan zijn conditie wilt werken in een ontzettend mooie omgeving, maar nog steeds …  geen Walhalla.

Waar willen ze dan wel uniek in zijn? Door hun fikse aantal kilometers, 120 kilometer in het totaal maar liefst! Het moeten 3 lussen worden die aan elkaar deze afstand moeten halen. Als de condities goed zijn zeker een indrukwekkend aantal kilometers. Maar is mountainbiken dan kilometer stampen vraag ik me af? Voor mij niet in ieder geval.

Rockgarden op Zoetermeer

Toen ik tijdens de MTB praat dag voor het eerst op Zoetermeer fietste werd dat maar weer eens bevestigd. Het is niet een route net zoals Amerongen waar je een mooie tocht kunt maken door de bossen, maar voor de kleine aantal kilometers die Zoetermeer maar in zich heeft, bied het een zeer breed scala aan uitdagende features op de voormalige vuilnisbelt. Deze is tegenwoordig bekleed met bosjes, bomen en paden en door de aanwezigheid van de loslopende runderen doet het zelfs best natuurlijk aan. 

Zijn die zaken dan niet te vinden op Walcheren? Ja zeker wel, er zijn genoeg features rond de route te vinden die je zo zou kunnen invoegen en je er een uitdagende route aan overhoudt. Het gevaar schuilt nu in het feit dat de gebruiker deze stukken toch blijft c.q. gaat opzoeken en zo van de oorspronkelijke route gaat afdwalen waardoor er weer de kritiek komt dat “we” niet gebruik maken van de route die voor “ons” gemaakt is. Dit is een heel moeilijk punt want het ligt zeker niet aan de inzet en doorzettingsvermogen van de vereniging die de route bouwt. Steeds wordt er geroepen dat het gevaarlijke situaties oplevert als we gebruik maken van die stukken, maar als we met zijn alle nu rekening houden met de overige gebruikers, zoals dat in andere landen en gebieden ook gedaan wordt zou het toch allemaal mogelijk moeten zijn?

De mensen die ik op een trap tegenkom als ik deze afrij hebben mij vaker een duim omhoog gegeven en ook vaker gevraagd om het nog een keer te doen want ze konden het mobieltje niet op tijd pakken voor een foto dan dat er onvrede en kritiek geuit werd, de respect en bewondering die je krijgt als je een duin beklimt per fiets zie ik vaker dan eventuele gevaarlijke situaties. Ben ik dan roekeloos? Nee, zeker niet, ik let op de andere gebruikers

Één van de uiteindelijke route’s

en als er mensen op trappen of afdaling zijn dan ga ik niet naar beneden. Pak mijn rust en maak een praatje met de mensen. Deze momenten zijn mij meer waard dan een lang recht stuk stampen door een half modderige geul tussen het riet. Deze modderige geul wordt binnenkort wel omgetoverd tot een hoge north shore.

Is het dan verkeerd om het zo in het nieuws te brengen? De term is misschien veel te optimistisch gekozen (door de omroep) maar er is nu wel aandacht voor de route, en als er aandacht voor de route is komen er meer mensen fietsen…. als er meer mensen komen fietsen wordt het misschien meer geaccepteerd en vallen de vooroordelen van iedereen wel mee…. en wie weet opent het wel perspectieven om de uitdagende stukken toch ook toe te voegen aan het netwerk.

Tot dat het die tijd is zorg ik wel voor mijn persoonlijke mountainbike Walhalla hier op Walcheren…..

 

Geef een reactie